پس از اين نظره أولى كه همان " نظرة الحمقى " اى معروف بود مصمم شدم كه كتاب را از همان أول بخوانم ، خوشبختانه در همان صفحه أول كه مربوط به أولاد حضرت مجتبى صلاة الله عليه بود درباره جناب قاسم بن الحسن عليهما السلام به اين عبارت رسيدم كه " . وهو المقتول با لطف ، وهذه زيادة صحيحة قرأت في ولد الحسن عليه السلام لصلبه على والدي أبي الغنائم محمد بن علي بن محمد بن محمد ابن أحمد بن علي بن محمد الصوفي العمرى النسابة نسابة البصريين ، عند قراءتي عليه وهي القراءة الثانية عليه سنة خمس وثلاثين وأربعمائة وأمضاه لي . " . با مشاهده كلمات " الصوفي العمرى " يكباره همان خاطرات كودكى وصحنه اى كه درباره رفع شبهه اى كه مرحوم پدرم از من فرموده بود در نظرم مجسم شد ولى از آنجا كه نمىدانستم پدر محترم مؤلف معظم " المجدي " نيز به همين نسبت " عمرى " و " صوفي " مشهور بوده است فكر كردم شايد اين كتابي است كه آن را نوه " صاحب المجدي " كه لابد پسر أبى الغنائم بوده ، وأبى الغنائم پسر أبى الحسن العمرى الصوفي " صاحب المجدي " است ! ! فرآهم آورده است . اما فكر قاصر وخاطر فاتر وحافظه منكسرم ره به جائى نمىبرد آن روز تا آنجا كه چشمم يارى كرد كتاب را تصفح واز چند صفحه مختلف عبارات وقسمتهائى را رو نويس كردم وچون وقت ادارى كتابخانه نيز به پايان رسيده بود ومىبايست در آخر وقت ادارى ضمن تحويل كتاب ها به كتابدار به أو اعلام كنم كه آيا باز هم نيازمند مطالعه آن كتابها هستم ، تا آنها را در محفظه مخصوص كه در همان أطاق به صورت گاو صندوق بزرگى قرار داشت نگهدارى كنند يا اينكه ديگر نيازى به آن ندارم ، تا آن را به مخزن اصلى باز گردانند از كتابدار خواستم كه فقط همين " كتاب في الانساب قديم " را براي من نگهدارد كه روز دوشنبه براي مطالعه آن باز گردم وديگر كتب را به مخزن اعاده كند .